Aloooooha!

Afgelopen week was waarschijnlijk de geweldigste, en leukste, mooiste week tot nu toe in Amerika. Het was de week van Hawai'i! Zaterdagochtend zijn we naar San Diego gereden, het was een klein vliegveld, midden in het centrum van de stad aan de haven. Mijn vliegtuig vertrok om 9.15 en ik landde om 13.15, waar ik een aantal andere studenten ontmoette. Daarna gingen we met een groepje van 10 denk ik, met de bus naar ons hotel. Hotel Queen Kapiolani. We werden ingedeeld en konden naar onze kamers, zwemmen of winkelen. Mijn kamer genoten kwamen pas in de avond. Catherine, van Noorwegen. Kirsten en Anni bijde van Duitsland. In totaal waren er 99 uitwisselingsstudenten, waarvan ik de enige uit Nederland was, er waren een stuk of 8 Brazilianen, 6 Duitsers, 2 Hongaren en de rest was allemaal van Scandinavië, waarvan 55 uit Noorwegen! Dat was wel jammer die hele week, waren er studenten heel veel Zweeds en Noors aan het praten, en dat snapte ik niet.

Die eerste avond hadden we een diner in ons hotel, het was erg lekker. Maar dat was niks na het ontbijt die tweede dag! Geweldig, super lekker en heel uitgebreid! We zijn in de ochtend naar het strand gelopen met zijn alle. We waren opgedeeld in vier groepen, mijn groep moest eerst wachten. We waren gaan beach volleyballen, maar het veld was vol, en toen gingen we tai-chi doen, of hoe je dat schrijft. Er was een man in het park tai-chi aan het doen, en hij liet ons mee doen. Toen moesten we terug, want we gingen catamaran zeilen. Het was zo mooi, Waikiki beach vanaf de oceaan. Onder onze boot zwommen zeeschildpadden. Het waaide flink, en de golven waren hoog. Het was super vet!

Daarna gingen we surfen. Eerst hadden we uitleg over hoe en wat op het strand, liggend op onze boarden. Moet er grappig uit gezien hebben. Daarna mochten we het water in. We moesten eerst een heel stuk peddelen, daar werd je al moe van.. en toen moesten we met de golven surfen. Opstaan was op het begin moeilijk, maar na drie keer lukte het. Het was zo tof. Maar het bord begon te schrapen over je huid, dat deed wel pijn.

Toen gingen we terug naar het hotel, waar we de tijd hadden om om te kleden en die avond gingen we eten naar een pizzarestaurant. Het was niet zo lekker. Die avond mochten we voor het eerst shoppen op Waikiki. Wat geweldig winkelen is het daar! Alles wat je maar denken kan, behalve H&M is daar. Het was zo leuk! We hadden over de week zoveel tijd om te shoppen. Er was een internationale markt plaats, waar allemaal Hawaaiianse dingentjes waren.

De volgende dag hadden we weer een amazing breakfast! Die dag gingen we eerst naar twee belangrijke gebouwen in Honolulu, eentje was een parlementsgebouw en een paleis. Hawaï was eerder een eigen land, tot het de 50^ste staat van United States of America werd. Het parlementsgebouw moest dingen van Hawaï voorstellen, de pilaren waren palmbomen, het dak was een vulkaan, en een mozaïek in het gebouw was de oceaan. Rond het gebouw liep water, ook de oceaan. De twee gebouwen waren de enige twee paleizen in het Amerikaanse grondgebied.

Daarna reden we door naar de Dole Pineapple Plantation. Daar hadden ze de beste ananas van de hele wereld en hele lekkere mango. Je kon je naam laten schrijven in Hawaiiaans in een armbandje.

Toen reden we naar de North Shore. Daar waren films opgenomen zoals de Pirates of the Carribean 4 en Baywatch. Het dorpje daar Haleiwa, daar waren allemaal kleine surfwinkeltjes. Ook hebben we daar lunch gegeten. We vonden een klein bakkerijtje weggeduwt in een hoekje, maar het was super lekker! Toen zijn we in de bus gestapt en reden we langs de allermooist stranden van het eiland. Het grootste surfwedstrijden van de wereld worden daar gehouden. Sunset beach, Pipeline and Bonzai beach. Het was ontzettend mooi. Het strand was super wit, het water blauw en hele hoge golfen.

Toen doorgereden naar het Polynesian Culture Center. Daar gingen we naar drie voorstellingen, we leerde Hoela dansen en kokosnoten kraken, haha!:) het was heel grappig.

De presentatoren maakte heel veel grappen.

We hebben daar die avond gegeten. Er was bijna niks wat ik kon eten, veel Japans met vlees en vis.

Die avond gingen we naar de toneelvoorstelling ‘Ha, the breath of life'. Het was een voorstelling met dans en toneel hoe een Polynesian jongen opgroeit. Met dans uit alle eilanden van Polynesia. Onderandere Nieuw Zeeland, Taihiti en Hawaii.

De volgende dag gingen we naar het ‘Pali-lookout point'. Je kon heel ver kijken. Het was super mooi en onwijs veel wind. Sommige vlagen waren zo hard dat je in de wind kon hangen en niet om viel. Daarna reden we naar het Kailua beach. Het schijnt het mooiste strand van Hawaii te zijn. Het was heel mooi! We wouden daar kayaken die dag maar dat kon niet doorgaan omdat het zo ontzettend hard waaide. Toen zijn we terug gegaan naar ons strand in Waikiki, waar het helemaal niet zo hard waaide en hebben we daar op het strand gelegen. Gevolleyd en gewinkeld. Die avond gingen we uit eten bij het Hard Rock Café Honolulu. Het was super gezellig!

Ook zijn we een dag wezen snorkelen. Ik zit een beetje verkeerd met de volgorde, maar ik weet het niet meer! Ik geloof dat het de vierde dag was. Het was in de Hanauma Bay. Nummer 5 in de top 10 van de mooiste plaatsen om te snorkelen! En het was super. De baai was onwijs mooi, het water splashte op de bergen, het was zo mooi. Het strand was het mooiste dat ik ooit heb gezien. Het was zo prachtig. Je moest een berg naar beneden lopen, sinds het vroeger een vulkaan was. Ik kan het niet uitleggen, het was gewoon zo prachtig. Het snorkelen was heel gaaf. Hebben zo veel onwijs coole vissen gezien, sommige zie je alleen in Hawaii. Heel vet!

Die avond gingen we winkelen in Ala Moana. Een super groot shopping center. Heel leuk! We waren uit eten bij Bumma Gump Shrimp Company, van de film Forrest Gump!

Toen, donderdag, de dag erna, gingen we naar Pearl Harbor, dagje iets vroeger op staan, maar het allemaal waard. We reden eerst met een bus naar het USS Missouri battleship. We reden over en brug. Die brug was heel speciaal. In plaats van omhoog getakeld worden als er schepen komen, werd bij deze brug een deel het water ingeduwd. Heel bijzonder, maar heel cool. Toen zagen we de bekende toren waar ze op schoten in de film Pearl Harbor. En toen doorgereden naar het schip. Net iets voor het schip was een memorial voor de US Oklahoma, die ten onder is gegaan bij de aanval. Op het schip waren onwijs grote kannonen. Het schip word niet meer gebruikt maar het was onwijs tof om te zien. De meeste geweren waren er afgehaald op een paar na. Ze hadden heel veel soorten. Daar moesten we helpen met schoonmaken. Dit schip is heel bijzonder, het is het schip waar het eind van de wereld oorlog contract getekend is door onder andere, de Verenigde Staten, United Kingdom, Nederland, Frankrijk en Rusland. Maar net iets verder op ligt het USS Arizona Memorial, het begin van de tweede wereld oorlog voor Amerika. Dat was toch wel heel droevig. Het witte vlot, met een trots gestreken vlag, ligt daar over het schip, de USS Arizona. Toen dit schip werd neergeschoten, is het compleet opgeblazen. Een aantal stukjes steken boven het water uit, heel verroest. Het is ook de tombe van de mannen die het daar niet overleefd hebben. Het schip heeft ze nog steeds bij. Het was te gevaarlijk om ze weg te halen, ook zou er niet veel over zijn, aangezien het compleet ontploft was. Het schip lekt ook nog steeds olie. 1/3 was uit het schip gegaan toen het ontplofte, 1/3 is er in de afgelopen 71 jaar uitgelopen en nu in de komende 50-70 jaar zal het laatste deel eruit lopen. Het was te gevaarlijk om het uit het schip te verwijderen. Het doet het zeeleven geen kwaad, er leven vissen en andere dieren in het schip.

Elk jaar, kunnen veteranen van de USS Arizona, die de afgelopen jaren gestorven zijn naar beneden gebracht worden, om bij hun schipmaatjes te zijn.

Daarna zijn we over de oostkust van het eiland gereden. Het was zo mooi. Het was vetter dan Waikiki. We reden de bocht om en er lag daar een onwijs grote rots, een eiland in de zee. Een stuk verder was het nog vetter. De golven slaan hier op de stenen neer. Onwijs machtig. We gingen naar een uitzichtpunt. Je kon daar een ministrandje zien als je naar beneden keek, ooit de film gefilmd met de allereerste filmkus. Aan de andere kant was een groter strand. De rest was oceaan. Vanuit het punt kon je twee andere eilanden zien. Wij konden er maar 1 zien, aangezien het een beetje mistig was zoverweg. In de rotsen onder ons, sloeg het water tegenaan. Een rots had een gat in de top, en die blies golf op golf water de lucht in. Genoemd het ‘blowhole', zoals een walvis. We hadden allemaal gekeken of we die daar konden zien, maar nee. Toen we in de bus terug zaten, zei onze begeleider: ik wil het liedje niet onderbreken maar er zijn twee walvissen daar. Iedereen vloog door de bus. Het was ge-wel-dig om die te zien. In het wild. Niet in Seaworld. Ze zijn enorm groot, ze sprongen door de lucht, en dan zag je de staart te water verdwijnen, en water de lucht in vliegen door het blaasgat.

Daarna zijn we naar het hotel gedaan en kregen we vrije tijd. Die avond hadden we een Hawaiiaanse Barbecue in het hotel. Was geen barbecue daar, maar gewoon in warmhoud bakken. Beetje jammer. Veel vlees. Maar wel heel lekkere andere dingen.

Toen alweer vrijdag, gingen we naar Diamond Head. De onwijs grote vulkaan krater op het eiland, je liep de krater in en daarna de krater op. Je mocht kiezen of je wou rennen of je eigen tempo wou lopen. Rennen was te moeilijk, toen zijn we op een tempo de berg op gelopen met Daniele! Eenmaal boven was het uitzicht zo geweldig, adembenemend. Je kon super ver kijken, je zag helemaal de skyline van Waikiki. De plaats die heel veel toeristen enkel dat zien.

Die avond gingen we naar de Luau, om deze geweldige week af te sluiten. Het was een festivalachtig feest. Je werd verwelkomd met zang, een drankje en een schelpen ketting. Je kon hoofdbanden maken, tattoos of een speren spel spelen. Ze deden Hoela dansen voor je en een aantal mannen waren gekozen om een belachelijk maar grappig dansje te doen. Daarna ging de zon onder, en was het tijd om het varken uit de grond te halen. Ze maken een diep gat in de grond, en doen daar lava stenen in, met palmbladen. Daar leggen ze het varken op en dat dekken ze af met nog meer bladen. Het kookt/gaart dan, duur 6-8 uur. Toen mochten we aan tafel, typisch Hawaiiaans eten. Onder het eten deden ze dans voorstelling voor ons. Het was heel mooi. En heel leuk en gezellig!

Zaterdag was het laatste ontbijt, jammer genoeg, het was zo goed. Daarna nog even aan het zwembad gelegen, het laatste beetje brui geworden. Ik ben echt belachelijk bruin! Mijn hostdad zei toen ik thuis kwam: Jij ziet eruit als een Puerto Ricuaan, je bent 15 shades donker geworden.

De terugvlucht ging goed, het was alleen heel raar om over de oceaan te vliegen, het is een groot zwart gat, anders dan wanneer je over een land vliegt in de nacht.

Als je gaat landen vliegen de vliegtuigen zo onwijs laag!

Ik vloog ook over een eiland dat ik herkende van de vliegtuigsimulator, dat was ook wel tof!

Mijn hostdad en mijn hostdad die ik tijdelijk zou hebben kwamen mij ophalen, het was voor hun een vermoeiende dag geweest, met speurtocht in de kerk, maar toen kwamen ze mij nog ophalen, voor mijn idee was het 9.15 dat ik landde, in San Diego was het 11.15 en voor hun gevoel was het 12.15 in de avond. Tijdsverschil is verschrikkelijk! Ik ben de hele week moe geweest.

Maar nu ben ik back in Arizona, ik kan niet klagen natuurlijk maar het is hier toch echt belachelijk koud op t moment, vandaag 20 graden geweest.. Dat klinkt natuurlijk Sub-tropisch voor Nederland, maar dat is het dus niet!:)

We hadden vandaag de eerste Track (atletiek) wedstrijd, maar ik kon niet mee doen, ik hoop echt dat ik volgende week kan. Ik was er afgelopen week niet ivm Hawaii, dus niet genoeg training en ik ben beetje geblesseerd, hij zei dat ik rust moest hebben. Hij had ons gister echt half afgemaakt met de training, en dat nog wel de dag voor de westrijd.

Heel veel groetjes!

Mahalo y Aloha ‘oe