Hoi Allemaal!

Net zoals toen ik hier kwam op de heen weg heb ik een blog geschreven en later gepost. Op het moment zit ik in het vliegtuig van Los Angeles naar Chicago. Mijn avontuur is bijna over.

De laatste paar dagen ben ik veel met vriendinnen uit geweest, naar de film of gewoon uithangen.

Ik ben de hele week druk aan het pakken geweest. Gisteren heeft Carla me geholpen met de laatste beetjes, kleren uitgezocht, en nu bezitten Carla en Megan de helft van mijn kleren, en een deel is bij Goodwill, de soort van second-hand store. We hebben samen voor het laatst Mexicaans gegeten, we hadden veel te veel op en waren beide tonnetje rond. Toen zijn we nog ijs gaan halen. Het was wel lekker!:) Daarna ben ik met Josh en de jongens wezen uit eten en toen maar naar bed, ik had verwacht niet te kunnen slapen, maar ik heb heerlijk geslapen. Toen om 4.45 opgestaan en dat was toch wel een raar gevoel. Thuis doei gezegd tegen iedereen en daarna heeft Josh me naar het vliegveld gebracht. Hij wachtte tot mijn vliegtuig ervan door was.

Mijn vliegtuigen gaan nu van klein naar groot. Het Yuma-LA vliegtuig was onwijs small. En nu LA-Chicago is wel ok. Deze vliegt door naar Parijs maar tussenstop in Chicago. Het is wel heel mooi, er zijn bijna geen wolken aan de lucht.

Toen ik uit Yuma vloog heb ik zoveel achter gelaten, toen ik negen maanden geleden daar aankwam had ik niks, wist ik niet waar ik was, het was een grootte zandbak. Maar nu, vlieg je weg en zie je alles waar je voor negen maanden woonde, met alle memories included, al je vrienden en dat is erg raar. Maar herinneringen neem ik overal mee.

Dadelijk moet ik overstappen op een enorme airport, dat word nog wat, maar ik kom er wel uit hopelijk! Gelukkig is de vlucht wat korter dan het zou zijn. Als ik straks aan kom in Amsterdam is het daar 9.31, maar voor mijn gevoel is het iets van 11/12 uur in de avond.

Toen was ik op Chicago airport, dit schrijf ik trouwens wel een week en twee dagen later, ik liep naar de gate, naar Amsterdam. Wat een hoop toeristen waren daar, en die mensen spraken allemaal een rare taal. Ik kon het wel verstaan, wat ook raar was. Maar terug spreken was wel erg moeilijk!

Toen ik aankwam op de airport was iedereen daar, dat was wel echt ontzettend leuk. Ik kan niet beschrijven hoe het was toen ik iedereen daar zag staan. Dankjewel voor het komen in ieder geval!

Die middag kwamen meeste vrienden en familie langs, dankjewel daarvoor! Het was zo leuk om iedereen weer te zien en te vertellen!

Deze week is mijn leven weer gewoon doorgegaan. Werken, paardrijden (was echt heerlijk, weer voor het eerst), en oranje die voetbalde. Jammer hoor!

Nederland voelt weer heerlijk thuis, alsof ik niet weg ben geweest. Maar nu realiseer ik me ook niet dat ik afgelopen jaar in Amerika was. Komt nog wel! Dan is het nieuw er weer af in Nederland!

Lieve Nederlandse groetjes,

Eva